maandag 2 maart 2015

Het verhaal van Baldr uit de Edda van Snorri Sturlurson (deel 2/7)

Het verhaal van Baldr (deel 2)

Herverteld door Hjalmar Snöp.
Baldr, die nooit anderen wilde bezwaren, hield zijn zorgen over zijn nachtmerries voor zich.En omdat Baldr goed was, in alles wat hij deed, zelfs -zo bleek- in heimelijkheden, had nooit iemand iets vermoed, als niet Odin op een zonnige woensdag een routinevlucht had uitgevoerd over Asgard.
Sinds hij nog maar één oog over had, gebruikte Odin de raven Huginn en Muninn*  om alles in Asgard in de gaten te houden. Huginn zag Baldr alleen en somber voor zich uit starend in de tuin bij de zaal Breidablik zitten. De raven landen voor hem in het gras, alwaar Baldr ze warm toe glimlachte, zoals hij altijd met ieder schepsel begroette.
Na een kort moment vol dwarrelende veren stond daar plots de alvader en deze vroeg de schoonste der goden: "Wat scheelt je, mijn zoon?"
Baldr ontweek deze vraag, maakte een compliment over de handigheid van Odin met zijn raven, die nu minus met zichtbaar kale plekken op Odin's schouders neerstreken. Odin, die één oog had, maar een dubbel scherpe blik, doorzag zijn zoon direct. Het duurde dan ook niet lang meer, voordat Baldr liet doorschemeren, dat hij zijn eigen dood had gezien in een droom.
Odin ontbood onmiddellijk alle goden. In zijn onmetelijke wijsheid, droeg hij hen op snel een oplossing te vinden voor de op handen zijnde dood van Baldr. Frig, de moeder van Baldr, kwam met een simpel, maar doeltreffend plan: Zij zou persoonlijk alle werelden doorkruisen en al wat ze tegenkwam vragen plechtig te beloven Baldr nooit te kwetsen.
De andere goden vielen haar gretig bij met adviezen: Vuur, water, ijs, steen, alle planten, alle dieren, ziekten, gif, ja, de wind zelf moest beloven Baldr te beschermen. Wat een goed plan. Het viel Frig wel op dat geen der goden aanbood haar te vergezellen of anderszins te helpen met deze zware taak.
De goden waren zeker dat de kwestie afdoende geregeld was en ontspanden zich. Niemand kon zich voorstellen dat iets Baldr, de schitterende, kwaad zou willen doen. Alles en iedereen zou toch maar wat graag beloven Baldr nooit een goudblonde haar te krenken?
Feitelijk was de hele tocht een formaliteit, maar ach, als het de Alvader en Baldr's moeder gerust zou stellen, dan was er toch niks op tegen.
Frig vertrok uit Asgard voor de rondtocht over alle negen werelden, die precies één jaar zou duren.. Alles wat zij onderweg tegenkwam vroeg ze plechtig: "Zult gij Baldr beschermen?" En al wat ze tegen kwam beloofde dit terstond, want Baldr was inderdaad geliefd.
Zo verkreeg Baldr de beste bescherming, de goede wil van alle dingen, wezens en elementen onder de verreikende, gebogen takken van de Es Yggdrassil, de wereldboom.
En daarmee had het afgelopen kunnen zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten